Süre Hesaplama
İstinaf · Temyiz · Zamanaşımı 2026

Türk hukukunda süreler, hak kayıplarının en sık nedenidir. Bir gün geç verilen istinaf dilekçesi, kazanılması olası bir davayı kaybetmek demektir. Bir hafta geç açılan zamanaşımına uğramış bir alacak davası, yıllarca takip edilen bir hakkın kaybedilmesidir. Bu nedenle avukatlar için süre takibi, hukuki argümanın kendisi kadar kritiktir. Mevzuatın kendisi de süreleri katı şekilde düzenlemiştir; HMK, CMK, TBK ve özel kanunlar her türlü işlem için ayrı süreler belirlemiştir.

İstinaf süresi, HMK m. 345 uyarınca kararın tebliğinden itibaren 2 hafta (14 gün) olarak belirlenmiştir. Bu süre kesin niteliktedir ve genişletilemez. Ancak başlangıç tarihi konusunda dikkatli olmak gerekir: gerekçeli karar tebliğ edilmiş ise tebliğden itibaren, tebliğ edilmemişse karar duruşmasında okunmuşsa duruşma tarihinden itibaren süre işler. Yargıtay 1. Hukuk Dairesi'nin yerleşik içtihadı, süreleri kesin bir şekilde uygular; sürenin son gününün yargı tatiline veya hafta sonuna gelmesi halinde HMK m. 93 uyarınca süre takip eden ilk iş gününe uzar.

Zamanaşımı süreleri sözleşmesel borçlar için TBK m. 146'ya göre kural olarak 10 yıldır. Bazı özel sözleşmeler için (kira bedeli, ücret alacağı, faiz alacağı) 5 yıllık özel zamanaşımı uygulanır (TBK m. 147). Haksız fiil tazminatında zamanaşımı iki yönlüdür: zararı ve faili öğrendikten sonra 2 yıl, ancak her halükarda olay tarihinden itibaren 10 yıl (TBK m. 72). Bu, özellikle sonradan ortaya çıkan zararlarda (örn. asbest maruziyeti) ciddi bir sınırlama getirir.

İcra hukukunda süreler en sıkı uygulanan kurallardandır. Ödeme emrine itiraz İİK m. 62 uyarınca tebliğden itibaren 7 gündür; bu süre kaçırılırsa borç kesinleşir ve sonradan itiraz mümkün değildir. İcra mahkemesine şikayet süresi (İİK m. 16) yine 7 gündür. Bu sürelerin doğru hesaplanması, tebliğ tarihinin tespiti ve hafta sonu/tatil günlerinin doğru sayılması gerekir.